من علی ام که جهان خاک کف پای من است

سینه ی اهل ولا واله و شیدای من است

سبب هستی دنیایم و راز خلقت

آفرینش همه یک جلوه ز سیمای من است

کعبه پر نور شد از چهره ی خورشیدی من

زین سبب مست من و چهره ی زیبای من است

نام من زینت عرش و ملکوت و هستی

عقل جبریل امین مرحله پیمای من است

انبیا تا به ابد ریزه خور خوان من اند

عالمی عبد من و محو تماشای من است

بهر دیدار من آدم ز جنان دست کشید!

آدم از روز ازل مست تولای من است

کشتی نوح به یک غمزه ی من یافت قرار

ید بیضای کلیم از ید بیضای من است

حسن یوسف که چنین شهره ی آفاق شده

پرتو کوچکی از روی دل آرا ی من است

من علی ام که محمد سر و چشمم بوسید

دامن پاک نبی منزل و مأوای من است

بنگر منزلتم ؛ بهر شکست بت ها

به روی دوش نبی –فخر خدا- پای من است

افتخارم بود این بس که ز لطف محبوب

فاطمه- کوثر حق – همسر والای من است

فاش گویم به همه دل شدگان عشقم :

هر چه دارم همه از نعمت زهرای من است

...........................

سروده ی : محمد حسین تقوایی