گودال و من و دلی ز غم بشکسته

وانجا به نظاره بانویی دل خسته

وقتی که سر عشق جدا می کردند

شد رشته ی وصل کاف و نون بگسسته

.....................................

زینب مددی که بر دلم آذر ماند

این داغ به دل تا به صف محشر ماند

هر چند که باز گشتم اما دل من

در پیچ و خم موی علی اکبر ماند

.....................................

در عرصه ی تیر و نیزه آن هستی ساز

بر درگه بی نیاز می برد نیاز

چون بود مسافر غریب ره عشق

آن روز دگر شکسته می خواند نماز

...................................

سروده ی:محمد حسین تقوایی

آن