زلال حکمت

زلال حکمت
نويسندگان محمدحسین تقوایی آخرين مطالب غربت نهج البلاغه در شهر امام علی(ع) یادنامه مرحوم آیت الله حاج میرزا محمود نظام فخر ستایش گری چهره ای دیگر از ماندگاران فسا... جمعه ای دیگر رسید و... افتخار آفرینی فرهیخته ای دیگر از فسا چهره های ماندگار فسا عزاداری همراه با طبل و دمام؛ ممدوح یا مذموم؟ فسا در عزای حضرت زهرا(س)...گوشه هایی از عزای فاطمی در فسا پاسخ به یک شبهه لینک های مفید پنل رایگان اس ام اس آژانس هواپیمایی \| بیوگرافی نینا چت پنل اس ام اس شارژ مستقيم ايرانسل چت باکس	مثنوی (بی قرار) از شاعر؛ نقاش و دانشجوی پزشکی شهید علیرضا فیروزی بی قرار شهید عارف؛ شاعر، نقاش و دانشجوی پزشکی علی رضا فیروزی(تولد:فسا1343-شهادت: 1367 عملیات بیت المقدس) روح بزرگ علی رضا طاقت درنگ در این دنیای کوچک را نیافت و به کاروان یاران شهیدش پیوست.آنچه از سروده های او باقی مانده است نشان می دهد که آینده شعری او بسیار درخشان بود؛ اگر چه به زیباترین آینده ها رسید... علی رضا این مثنوی زیبا را برای شهید محمد جعفر شکرپور سروده است. آن شب میان عاشقان شوری دگر بود از اتفاقی تازه قلب شب خبر بود مرغان عاشق زین قفس پرواز کردند پرواز را تا بیکران آغاز کردند از دخمه تاریک دنیا پر گرفتند راه دیار دوست را از سر گرفتند رفتند تا اوج فلک،تا چشمه نور رفتند تا سینای عشق و وادی طور رفتند آنجایی که کوی آشناییست آنجا که ماوای شهیدان خداییست جایی که جان آرام گیرد نزد جانان آن جا که "عند ربهم" فرمود قرآن این عاشقان را جز شهادت مرگ ننگ است در کامشان بی دوست ماندن چون شرنگ است چون عشق را جز عشق تفسیری دگر نیست حلاج را جز دار تدبیری دگر نیست این واژه در قاموس دل با خون قرین است این داستان آغاز و پایانش همین است تدبیر این یاران عاشق نیز خون است زین حلقه هر کس بیم جان دارد برون است پروای جان یعنی اسیر خویش بودن یعنی اسیر نفس بد اندیش بودن پروانگان را هیچ پروایی زجان نیست سودای جانان چون بود،پروای جان نیست پروانه کی پروایی از پر سوختن داشت گویی که از اول سر افروختن داشت این جمع مشتاقی که بیم سر ندارند جز وصل یار اندیشه ای دیگر ندارند در عشق بازی رشک مجنونند اینان آلاله های غرق در خونند اینان این پاکبازان را چه باک از جان سپردن رندان بیدل را چه باک از زخم خوردن با این سبک بالان بی پروا و بی باک با کاروان لاله های سینه صد چاک با این سبک روحان از خود وا رهیده وارسته ای می رفت از دنیا بریده وارسته ای،دلداده ای،جان بی شکیبی درد آشنایی،با تن آسایی غریبی این عاشق از خویش رسته جعفرم بود این سینه و بازو شکسته جعفرم بود این زخم کین بر سینه جعفر بود ،جعفر این عارف بی کینه جعفر بود جعفر او سینه اش سینای موسای طلب بود هر دم دلش بهر طلب در تاب و تب بود شوق شهادت در نگاهش موج می زد مرغ مهاجر بود و دل بر اوج می زد می رفت و بر دل داشت شوق بی قراری آموخت یاران را طریق سربداری شهید محمد جعفر شکرپور [ جمعه 29 شهریور 1392 ] [ 17:51 ] [ محمدحسین تقوایی ] ارسال نظر(0) .: Weblog Themes By Iran Skin :.	درباره وبلاگ به وبلاگ من خوش آمدید آرشيو مطالب خرداد 1393 اردیبهشت 1393 فروردین 1393 اسفند 1392 بهمن 1392 دی 1392 آذر 1392 آبان 1392 مهر 1392 شهریور 1392 مرداد 1392 تیر 1392 خرداد 1392 اردیبهشت 1392 فروردین 1392 اسفند 1391 بهمن 1391 دی 1391 آذر 1391 آبان 1391 لینک های مفید خرید ژل افزایش قد کارت شارژ چت روم فارسی مهدکودک کارت شارژ ایرانسل امکانات وب
[ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ]