...و اینک ای معبود من؛در حالی به درگاهت آمده ام که درباره ات کوتاهی کرده و بر خود زیاده روی نموده ام؛عذرخواه و پشیمان و دل شکسته و آمرزش طلب و بازگشت کنان... و به گناه خویش اقرار و اذعان و اعتراف دارم و راه گریزی از آنچه از من سر زده نیابم و پناهگاهی که بدان رو آورم ندارم ؛جز این که عذرم را بپذیری و مرا در گستره ی رحمتت در آوری.پس ای خدای من عذرم را بپذیر و بر سخت پریشانیم رحم کن و از بند سخت گناهانم رهاییم ده....

..........................................................................................

        بخشی از دعای کمیل امیرالمومنین حضرت علی (ع)