محمد قرآن

(سلام خدا بر او و خاندانش باد)

............................................

پیامبر عظیم الشأن اسلام؛حضرت محمد مصطفی(ص) بی تردید والاترین شخصیت تاریخ بشر و به شهادت قرآن سیدالاولین والاخرین است.عظمت این شخصیت بی نظیر به گونه ای است که قرآن؛ او را به عنوان الگوی زندگی انسانی معرفی می کند:

(لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنة...همانا در پیامبر خدا برای شما الگوی نیکویی است...احزاب 21)

بدیهی است که اولین گام در الگوگیری از این اسوه ی حسنه شناخت شخصیت بی نظیر وی می باشد و قرآن اولین و مهم ترین منبع و مرجع برای بازشناسی این چهره ی منحصر به فرد است...

بقيه در (ادامه مطلب)

رسول مهربانی

پیامبر اکرم (ص) بالاترین مظهر لطف و رحمت الهی است به گونه ای که قرآن اساسا بعثت او را فقط رحمتی برای تمام جهانیان میداند:

(و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین* و ما تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم*انبیاء 107)

و این مظهر رحمت چنان خلق نیکویی دارد که قرآن وی را (تمام اخلاق) معرفی می کند:

(و انک لعلی خلق عظیم* و به راستی که تو را خویی والاست* قلم 4)

و همین خلق حسن است که تا همیشه ی تاریخ؛بشریت را پروانه ی شمع وجود وی می سازد:

(فبما رحمة من الله لنت لهم و لو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک...پس به "برکت" رحمت الهی با آنان نرمخو و "پرمهر" شدی، و اگر تندخو و سخت دل بودی قطعا از پیرامون تو پراکنده می شدند...آل عمران 159)

و به برکت همین رحمت الهی است که رنج انسان ها برایش دشوار ؛ نسبت به هدایتشان حریص و بر اهل ایمان دلسوز و مهربان است:

(لقد جاءکم رسول من انفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم بالمؤمنین روف رحیم*توبه 128)

و همین حرص به هدایت مردم است که وی را آنچنان به سختی و زحمت می اندازد که مورد خطاب خدا قرار می گیرد که:

(لعلک باخع نفسک الا یکونوا مؤمنین*شابد تو از این که اینان ایمان نمی آورند؛جان خود را تباه می سازی*شعراء 3 و نیز ر.ک: طه 2)

رسول بیم رسان

همین رسول مهر و رحمت؛برای هدایت انسان ها،آنگاه که بشارت سودشان نداد، به بیم رسانی و انذار رو میآورد:

(و ما ارسلناک الا مبشرا و نذیرا* و ما تو را جز بشارت دهنده و بیم رسان نفرستادیم*اسری 105)

عبودیت؛ بالاترین مقام محمد قرآن

بررسی تمام توصیفات قرآن از شخصیت والای محمدی(ص) مجال دیگری را می طلبد؛ اما بی تردید بالاترین؛با شکوه ترین و زیباترین توصیف قرآن از این شخصیت بی نظیر، (عبودیت ) اوست.پیامبر عظیم الشأن اسلام نیل به تمام این مقامات برتر را مرهون رسیدن به مقام بندگی می باشد.(عبودیت) و بندگی به معنای کمال تسلیم و رضا در برابر محبوب ازلی بالاترین کمال هر انسان است و فلسفه ی بعثت تمام پیامبران از دیدگاه قرآن؛ دعوت بشر به عبودیت و رها ساختن زنجیرهای بندگی و بردگی جز خدا از پای انسان ها می باشد(ر.ک:نحل 36).

اگر می گویم پیامبر اکرم(ص)؛ سید الاولین والاخرین است،بدین جهت است که وی بالاترین انسان در(عبودیت) است و این که می گوییم تمام مقامات والای پیامبر(ص) مرهون (عبودیت اوست،قرآن را بر این ادعا شاهد می گیریم.

قرآن در تبیین دو مقام از مقامات والای پیامبر(ص) وی را (عبد ) معرفی می کند:

نزول قرآن بر قلب مبارک(عبد)

به تعبیر امام حسن عسکری(ع) قلب مقدس نبی مکرم اسلام(ص)؛پذیراترین وجود برای نزول قرآن بوده است. قرآن آنگاه که از نزول وحی بر قلب ملکوتی حضرت محمد(ص) سخن می گوید؛ آن حضرت را (عبد) معرفی می کند:

                   ( تبارک الذی نزل الفرقان علی عبده لیکون للعالمین نذیرا*فرقان 1)

(الحمدلله الذی انزل الکتاب علی عبده و لم یجعل له عوجا*کهف 1)

و...

معراج (عبد)

به معراج رفتن پیامبر عظیم الشأن(ص) از دیگر مقامات والای آن حضرت است که قرآن در بیان این مقام نیز صاحب آن را (عبد) معرفی می کند:

(سبحان الذی اسری بعبده لیلا من المسجدالحرام الی المسجد الاقصی...اسری 1)

(ثم دنا فتدلی*فکان قاب قوسین او ادنی*فاوحی الی عبده ما اوحی*نجم8تا10)

نتیجه

بزرگترین و والاترین افتخار اولیاء خدا (عبد) بودن آنهاست؛قرآن پیامبر اکرم(ص) را عبد معرفی می کند؛ امیرالمؤمنین با افتخار در تمام کلماتشان خود را عبد می دانند:

(الهی کفی بی عزا ان اکون لک عبدا و کفی بی فخرا ان تکون لی ربا* خدایا عزت من همین بس که بنده ی تو هستم و مرا این افتخار کافی که تو پروردگار منی)

پس تمام کسانی به نوعی دستی در معرفی اهل بیت(ع) دارند؛ به ویژه مداحان و گویندگان و اهل منبر باید به تأسی از قرآن این بعد از شخصیت آن بزرگواران را بشناسند و بشناسانند و از هر گونه اغراق و غلو در معرفی این چهره های برجسته بپرهیزند.